วันนี้ก็ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย ตื่นเช้าก็ไปฝังเข็ม เสร็จแล้วก็กลับบ้าน ตอนขับรถไปก็มีเรื่องตื่นเต้นนิดหน่อย เราอยู่พระรามสามวิ่งไปทางสะพานกรุงเทพ ตอนนั้นก็เร่งกำลังได้ที่เลย เพราะเพิ่งจะพ้นที่ก่อสร้างสะพานข้ามแยก (อะไรก็ไม่รู้) มาหมาดๆ ถนนตรงนั้นเป็น 4 + 1 เลน คือมีเลนธรรมดาสี่เลน อีกหนึ่งเลนมีสำหรับกลับรถ อยู่ๆก็มีรถตักดินวิ่งข้ามจากเลนซ้ายสุดมาเข้าเลนที่เราอยู่ ตัดมาทีเดียวสามเลน เราก็เบรกซะตัวโก่งเพราะรถตักดินมันช้ามาก แล้วแทนที่มันจะไปต่อเลนกลับรถ มันกลับมาอยู่ในเลนเราไม่รู้เพื่ออะไร มันมาทีเดียวสามเลนแล้วดันไม่ไปต่อทั้งๆที่มันก็จะกลับรถน่ะแหละ ยังดีอยู่ที่เลนซ้ายเราไม่มีรถ เลยหลบไปได้อย่างฉิวเฉียด รอดตายไปได้อีกหนึ่งวัน

วันนี้เจอเพื่อนบน MSN เลยบอกมันว่าเราเขียนบล๊อกแล้ว มันก็เป็นบ้าไปเลย หัวเราะอยู่คนเดียว บอกไม่เชื่อว่าคนอย่างเราจะเขียน ไม่รู้เป็นอะไรกันนักกันหนา สงสัยกรรมจะตามสนองที่ไปว่าคนอื่นไว้ ลืมบอกไปว่าเพื่อนคนนี้ชื่อเล่นว่าไฝ ที่ชื่อนี้ก็เพราะว่าเธอมีจุดเด่นคือไฝที่ใหญ่มาก (ใหญ่เกือบเท่าหัวแม่มือ) อยู่บนกลางหน้าผาก ไม่เจอกันกี่สิบปีมาเจอใหม่ก็คงจำได้เพราะไฝนี่แหละ

จริงๆแล้วตอนนี้เราก็ยังไม่ชินกับการเขียนนี่เท่าไหร่ ก็จะลองไปเรื่อยๆก็แล้วกัน

จนกว่าจะพบกันใหม่…

ปล ไฝของไฝไม่ได้ใหญ่เท่าหัวแม่มือหรอก แต่มันใหญ่จริงๆ